Tek implant ve kuron
Tek eksik diş için en koruyucu çözüm: komşu dişlerden hiçbir şey kesilmez. Yerleştirme lokal anestezi altında 45–90 dakika sürer, kuron yapılmadan önce üç–altı aylık iyileşme beklenir.
İmplant, çene kemiğine yerleştirilen bir titanyum vidadır; üç–altı ay içinde kemik onun üzerine büyür ve ardından üzerine kuron, köprü veya tam ark sabitlenir. Kökün yerini aldığı için yanındaki dişlere bağlı değildir.
Belirleyici olan, ne kadar kemik olduğu, kalitesi, diş etlerinin durumu ve varsa genel hastalığın ne kadar kontrol altında olduğudur.
Sigara, değiştirilebilecek en faydalı tek şeydir: implantın kemiğe tutunma başarısızlığı riskini kabaca iki katına çıkarır ve etkisi içilen miktara bağlıdır. Kontrol altında olmayan diyabet de iyileşmeyi benzer şekilde etkiler.
İmplantların sayısı ve konumu, kaç dişin eksik olduğuna göre değil; mevcut kemiğe ve kapanışın bu kemiği nasıl yüklediğine göre belirlenir.
Tek eksik diş için en koruyucu çözüm: komşu dişlerden hiçbir şey kesilmez. Yerleştirme lokal anestezi altında 45–90 dakika sürer, kuron yapılmadan önce üç–altı aylık iyileşme beklenir.
Ardışık birkaç eksik dişte, iki veya daha fazla implant bir köprü taşır; böylece iki uçtaki dişler dokunulmadan kalır. Değiştirilen diş sayısından az implant kullanılır — bu yüzden açıklık dikkatle planlanmalı, bir vida tasarrufu için uzatılmamalıdır.
Dört veya altı implant üzerine sabitlenen tam ark; arka implantlar kalan kemiği kullanmak ve çoğu zaman greftten kaçınmak için açılı yerleştirilir. Genellikle birkaç gün içinde geçici köprü takılabilir; kalıcı köprü iyileşmeyi bekler. Herkes uygun değildir — kemik hacmi, kapanış ve dudak desteği kararı verir.
CBCT, kemik yüksekliğini ve genişliğini ölçer, sinir ve sinüsün nerede olduğunu gösterir. Kemik inceyse önce greft veya sinüs lifting planlanır; bu, implant yerleştirmeden önce dört–altı ay ekler.
Lokal anestezi altında, tek implant için 45–90 dakika. Stabilite kaydedilir; varsa geçici diş veya protez, iyileşme sırasında implantı yüklemeyecek şekilde uyarlanır.
İmplantın kendi hâline bırakıldığı üç–altı ay. Alt çene genellikle üst çeneden daha erken hazır olur, greftli bölgeler daha uzun sürer. Sigara ve iyi kontrol edilmeyen diyabet bu aşamayı yavaşlatır.
Diş eti iyileşme abutmenti çevresinde şekillendirilir, ardından tarama veya ölçü alınır ve kuron ya da köprü yapılır — laboratuvarda genellikle bir–üç hafta.
Restorasyon vidalanır veya yapıştırılır ve kapanış kontrol edilir. Altı ayda bir hijyen kontrolü; birinci yılda ve sonrasında düzenli aralıklarla röntgen: implant çevresindeki kemik kaybı, ilerleyene kadar sessizdir.
İmplant cerrahisi rutindir ama sonuçta kemiğe yapılan bir ameliyattır ve başarısızlık biçimleri kendine özgüdür. Önemli olanlar bunlar.
İmplant bir diş değildir. Ligamenti yoktur, çok sert ısırdığınızda geri bildirimi azdır ve çevresinde kemik kaybı bir kez başladığında onu geri kazanmanın yolu yoktur. Hijyen ve gece plağı, kutunun üzerindeki markadan daha önemlidir.
Lokal anesteziyle ağrı değil basınç ve titreşim hissedersiniz. İlk iki gün hassasiyet ve şişlik olur; genellikle sıradan parasetamol veya ibuprofen yeterlidir ve çoğu kişi ertesi gün masa başı işine döner.
Tek implantta yerleştirmeden kalıcı kurona dört–sekiz ay, çünkü takvimi kemik belirler. All-on-4 ile tam arkte birkaç gün içinde sabit geçici protez olabilir; kalıcı köprü dört–altı ayda takılır.
Tedavi boyunca ideal olarak hiç içmemek gerekir. Yerleştirmeden en az bir hafta önce ve sonraki yaklaşık sekiz hafta boyunca bırakmak, tutunma şansını ölçülebilir biçimde artırır; sonrasında içmek implant çevresinde uzun vadeli kemik kaybı riskini yükseltir.
Kemik eklenebilir — genişlik için membranla birlikte partikül greft, daha büyük defektler için blok greft, üst arka çene için sinüs lifting. Kendi iyileşme süresi olan ayrı bir işlemdir ve ameliyat sırasında keşfedilmez, görüntülemeden planlanır.
Yakın tarihli bir panoramik röntgen veya CBCT ile hangi dişlerin eksik olduğu bilgisi, greft gerekip gerekmeyeceğini, kabaca kaç implant olacağını ve planın ne kadar süreceğini söylemek için yeterli.
Genel bilgilendirme, tıbbi tavsiye değil. Uygunluk ancak ağız muayenesi, CBCT incelemesi ve tıbbi geçmiş değerlendirildikten sonra belirlenebilir; sonuçlar hastadan hastaya değişir.