Veneer, dişin ön yüzüne yapıştırılan ince bir seramik kaplamadır. Amaç, mümkün olduğunca az mine alarak şekli ve rengi değiştirmektir — minimal hazırlıkta bu yaklaşık 0,3–0,8 mm'dir ve geri gelmez.
Veneerler ön dişlerde şekil, renk ve konum sorunlarını çözer. Kapanış sorununu çözmez ve çapraşık dişleri ortodonti kadar iyi düzeltmez.
Çapraşıklık belirginse genellikle önce ortodonti daha doğru plandır: daha az diş kesilir ve sonuç daha uzun dayanır. Çapraşık dişlerin üzerine yapılan veneerler kalın, opak ve temizlenmesi zor olur.
Malzeme; ne kadar diş eksik olduğuna, ne kadar minenin korunabileceğine ve işin tek diş mi tam gülüş mü olduğuna göre seçilir.
Çoğu veneer için standart seçim: preslenmiş veya frezelenmiş lityum disilikat, rezin simanla yapıştırılır. Ön dişler ve küçük azılar için yeterince güçlü, mine gibi davranacak kadar yarı saydam ve tam kuron yerine yaklaşık 0,3–0,8 mm preparasyon ister.
Freze yerine seramik sanatçısı tarafından katman katman işlenir; renk ve yarı saydamlık katmanlarla oluşturulur. Tek ve görünür bir diş için en doğal seçenek; aynı zamanda daha ince, tekniğe daha duyarlı ve daha pahalıdır.
Doğrudan dişin üzerine işlenen rezin; mine alınmaz, tek randevuda biter ve geri alınabilir. Daha çabuk lekelenir ve kırılır — beş–yedi yıl gerçekçidir — bu yüzden küçük onarımlar veya seramiğe karar vermeden önce şekli denemek için uygundur.
Fotoğraflar, röntgenler, renk ve kapanış. İlk soru ortodontinin daha iyi sonuç verip vermeyeceği, ikincisi çalışılacak ne kadar mine olduğudur.
Lokal anestezi altında mine, planlanan seramiğin kalınlığı kadar azaltılır, tarama alınır ve dişler açık ya da hassas kalmasın diye geçici veneerler takılır.
Seramik, hiçbir şey yapıştırılmadan önce suda çözünen bir patla prova edilir. Uyum, renk ve şekil yalnızca ameliyathane ışığında değil, gün ışığında da kontrol edilir.
Rubber dam altında mine asitlenir, veneer rezin simanla yapıştırılır, kenarlardaki fazlalık temizlenir ve kapanış düzenlenir. Bu aşama geri alınamaz.
Bir–iki hafta içinde kontrol, diş sıkıyorsanız gece plağı ve kenarlarda diş ipi kullanımını içeren temizlik talimatları. Veneerleri kıran şey tırnaklar, buz ve kalem kapaklarıdır.
İşlem küçüktür ama değişim kalıcıdır. İlk diş hazırlanmadan önce anlaşılması gereken sınırlar bunlar.
Koruyucu preparasyonun en güçlü gerekçesi ilk beş yıl değil, üçüncü yenilemedir: her yenileme biraz daha diş alır ve alınabilecek miktarın bir tabanı vardır.
Tipik bir E-max veneerde 0,3–0,8 mm, diş zaten aşınmışsa bazen hiç. Miktar, seramiğin güçlü olması için gereken kalınlığa ve dişin görsel olarak ne kadar kaydırılması gerektiğine göre belirlenir.
Seramiğin kendisi rezin gibi renk emmez. Değişen şey kenardır: dişle birleşim yeri açığa çıkarsa veya iyi temizlenmezse koyulaşır. Rutin kontrollerde yapılan polisaj temiz görünmesini sağlar.
Yalnızca fazla hacim eklenirse. Veneer bir dişi uzatabilir veya genişletebilir, ama dişin hâlihazırda olduğundan daha ince yapamaz; bu yüzden öne çıkan bir diş daha fazla seramik değil preparasyon gerektirir. Bu, yapıştırmadan sonra değil tasarım aşamasında netleşir.
İyi yapılmış ve iyi bakılmış veneerlerde on yıl ve çoğu zaman daha fazla. Başarısızlıklar genellikle kesici kenarda kırılma veya kenarda sızıntıdır ve ikisi de gece plağı kullanmayan diş sıkıcılarda daha sıktır.
Yakın ve net bir fotoğraf ile bir ön görünüm, veneer, bonding veya ortodontiden hangisinin daha mantıklı olduğunu ve preparasyonun size ne kadar mineye mal olacağını söylemek için yeterli.
Genel bilgilendirme, tıbbi tavsiye değil. Uygunluk ancak dişler, diş etleri, kapanış ve tıbbi geçmiş incelendikten sonra belirlenebilir; sonuçlar hastadan hastaya değişir.
