Diş eti hastalığı, fırçalarken kanayan bir iltihap olarak başlar ve gevşeyip kaybedilen dişlerle sonuçlanabilir. Tedavi, kök yüzeyindeki bakteriyel birikimi temizler ve sonra oradan uzak tutar. Hastalık kontrol altına alınır, tamamen iyileştirilmez.
Diş eti kanayan hemen herkes başlangıç tedavisi için adaydır. Planı değiştiren, ceplerin ne kadar derin olduğu ve ne kadar kemik kaybedildiğidir.
Sigara belirtileri gizler: damarları daralttığı için diş etleri daha az kanar, hastalık ise sürer. Diyabet ve hamilelik de yanıtı değiştirir; ikisinin de sorulmasının nedeni budur.
Neredeyse her olgu aynı adımla başlar — kök üzerindekini temizlemek. Geri kalanı, dokunun sonrasında ne yaptığı belirler.
Lokal anestezi altında derin temizlik; genellikle her seferinde bir çeyrek çene. Diş eti hizasının altındaki diş taşı ve bakteriyel birikim uzaklaştırılır. Olguların çoğunda tedavi budur; cerrahi ancak cepler sonrasında derin kalırsa düşünülür.
Başlangıç tedavisinden sonra cepler derin kalırsa diş eti kaldırılır, kök yüzeyleri doğrudan görüş altında temizlenir ve doku yeniden konumlandırılır. Yanıt vermeyen bölgeler için saklanır — ilk adım olarak kullanılmaz.
Kök açığa çıkmış, hassas veya çekilme ilerliyorsa damaktan doku alınıp kökün üzerine greftlenir. Kökü örter ve diş etini kalınlaştırır; kaybedilmiş kemiği geri getirmez.
Her dişin çevresinde sondalama derinliği, kanama skorları, hareketlilik ve kemik seviyesi için röntgenler. Değişimi sonradan ölçülebilir kılan bu kayıttır — onsuz tedavi izlenimle değerlendirilir.
Bir–dört randevuda, bir–iki hafta arayla, derin ceplerde lokal anesteziyle diş taşı temizliği ve kök düzleştirme. Fırçalama tekniği aynı zamanda düzeltilir, çünkü temizlik yalnızca temiz bir başlangıç sağlar.
Cepler yeniden ölçülür. Sığ cepler genellikle bir–iki milimetre iyileşir; derin olanlar çoğu zaman iyileşmez ve karar verilmesi gereken bölgeler bunlardır.
Yalnızca yanıt vermeyen bölgeler için ve yalnızca yeniden değerlendirmeden sonra planlanır. Kulağa geldiğinden küçük bir işlemdir, ama yine de cerrahidir ve kendi iyileşme süresi vardır.
Üç–altı ayda bir kontroller, sondalama tekrarlanarak. Dişlerin korunup korunmadığına karar veren kısım budur: biyofilmin rahatsız edilmeden yeniden oluşmasına izin verilen her yerde hastalık geri döner.
Hastaların komplikasyon dediği şeylerin çoğu aslında dokunun iyileşmesidir. Gerçek riskler farklıdır ve açıkça söylenmeye değer.
Değiştirebileceğiniz en önemli etken sigaradır: tedaviye yanıtı köreltir ve sizi daha erken getirecek kanamayı gizler. Bırakmak, prognozu herhangi bir gargaradan daha fazla değiştirir.
Hayır. Dişler birkaç gün gevşek hissedilebilir; çünkü onları destekleyen diş taşı gitmiştir ve şişlik inmiştir; doku iyileştikçe sıkılaşırlar. Kemik kaybı ileriyse diş zaten tedaviden önce hareketliydi.
Hayır — kontrol. Periodontit geçmez, ama durağan tutulabilir. Üç–altı ayda bir idame onu durağan tutan şeydir ve atlanması, dişlerin ileride kaybedilmesinin en sık nedenidir.
Temizlik lokal anestezi altında yapılır, yani işlem sırasında değil. Sonrasında diş etleri iki–üç gün hassas olur ve kökler birkaç hafta soğuğa duyarlı kalabilir; ikisi de sıradan ağrı kesici ve hassasiyet giderici diş macunuyla geçer.
Cepler derinse, sigara içiyorsanız veya diyabetiniz iyi kontrol edilmiyorsa üç ayda bir; daha hafif olgularda altı ayda bir. Aralık, bir kurala göre değil, yeniden değerlendirmedeki ölçümlere göre belirlenir.
Diş eti hizasının fotoğrafı ve yakın tarihli bir röntgen, bunun gingivit mi, periodontit mi yoksa koltukta görülmesi gereken bir şey mi olduğu konusunda ilk görüş için yeterli.
Genel bilgilendirme, tıbbi tavsiye değil. Diş eti hastalığı ancak sondalama ve görüntüleme ile teşhis edilebilir; tedaviye uygunluk muayeneden sonra belirlenir ve sonuçlar hastadan hastaya değişir.
